عبد الواحد الآمدى التميمي ( مترجم : شيخ الإسلامى )

287

هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى )

144 - عجبت لمن يشتري العبيد بماله فيعتقهم كيف لا يشتري الأحرار بإحسانه فيسترقّهم 6276 . 145 - في كلّ معروف إحسان 6497 . 146 - في كلّ صنيعة امتنان 6498 . 147 - قد يهنأ العطاء للإنجاز 6667 . 148 - قدّم إحسانك تغنم 6753 . 149 - كلّ معروف إحسان 6859 . 150 - كم من إنسان استعبده إحسان 6930 . 151 - كثرة اصطناع المعروف تزيد في العمر و تنشر الذّكر 7113 . 144 - عجب دارم از كسى كه بندگان را با مالش مى خرد و آزاد مىكند چگونه آزادگان را به احسان خود نمى خرد تا آن ها را بنده خود سازد . 145 - در هر بخشش و عطائى احسانى است . 146 - در هر عطيهّ ( چه از جانب خدا باشد و يا از سوى مخلوق ) منت گذاشتن و يا احسانى است ( يعنى بايد آدمى آن را بزرگ شمارد چه امتنان و احسان كم باشد و چه زياد و ممكن است كه مقصود اين باشد كه در خود عطاء منّت خوابيده پس نبايد منّت ديگرى اضافه كرد ) . 147 - گاهى بخشش و دهش به عمل به وعده ( و عدم تأخير و يا به اين كه در قيامت يا در دنيا به پاداش آن بطور حتم خواهد رسيد ) گوارا مىشود . 148 - احسانت را پيش انداز ( چه در باره آخرت و چه در باره مردم ) تا نفع عمده و غنيمت برى . 149 - هر معروفى احسان است ( گر چه خيلى كم باشد ) . 150 - بسا آدمى كه او را احسانى بنده گردانيده باشد . 151 - بسيارى احسان كردن در عمر افزوده و نشر ذكر و ياد آورى مى نمايد .